Boekreview: Al het moois is niet verloren

22/01/2018 Evelyn 0 Reacties

Het mooiste boek dat ik had gelezen in 2017: Al het moois is niet verloren en ik ga je vertellen waarom.

Verhaal

Ingrid wil graag een zangopleiding volgen, maar haar moeder, een operazangeres, wilt liever een toekomst voor haar die zekerheid biedt. Zij heeft namelijk allerlei tegenslagen gehad en dat wilt ze niet voor haar dochter. Samen zijn ze toch tot een compromis gekomen: Ingrid moet drie weken lang naar een natuurkamp gaan in de wildernis om daarna haar zangopleiding te kunnen volgen. In eerste instantie ziet ze dit als een leuke vakantie waar ze afgeleid is van Isaac, haar ex. Maar het kamp brengt zij door met jongeren die stuk voor stuk allerlei problemen hebben waardoor ze denkt dat ze er niet thuis hoort. Na een tijdje staat ze er toch bij stil dat ze zelf met veel problemen te maken kreeg in haar leven.

Al het moois is niet verloren

Danielle Younge-Ullman

Uitgeverij: Van Goor

320 pagina’s

Review

Wauw, ik ben verliefd geworden op dit boek. Het is een mooi voorbeeld van een coming-of-age-boek. Je ziet het hoofdpersonage evolueren van een puber naar een jonge volwassene vrouw. Zelfs de andere personages zie je mee evolueren, ook al gaat het niet hoofdzakelijk om hen. De persoonlijke ontwikkeling werd in dit boek mooi en gedetailleerd omschreven.

Ingrid is een sterk personage die voor haar depressieve moeder moest zorgen. Ze is ervan overtuigd dat ze alles in het leven aankan, ook een carrière als zangeres. In het begin stond ze daar allemaal niet bij stil. Tijdens het kamp leert ze haar eigen ontdekken. Als een gesloten type bloeit ze naarmate de dagen verstrijken open. Ze leert te vertellen wat er allemaal in haar gedachten omgaat en beseft dat er mensen zijn die haar steunen. Daarnaast heeft Ingrid een sarcastische humor, iets wat mij meermaals aan het lachen maakte.

De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven in het heden (het natuurkamp) en het verleden. Naarmate je verder leest, kom je meer te weten over de situatie van Ingrid en haar moeder. Tijdens het kamp schrijft zij ook brieven naar haar moeder (als een soort van dagboek) die ze uiteindelijk niet verstuurt. De afwisseling van het heden, het verleden en de brieven is heel aangenaam lezen. 

Wat Ingrid allemaal meemaakt, als niet-natuurmens, brengt soms grappige situaties met zich mee. Toch weten ze de spanning erin te houden met plotselinge gebeurtenissen en getuigenissen. Zeker het einde bevat een plot twist die ik niet zag aankomen. 

Wie graag contemporary (realistische) boeken leest met thema’s zoals depressie en persoonlijke ontwikkeling, moet deze zeker aan zijn/haar lijstje toevoegen.

XX

Evelyn

Laat een berichtje achter:

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *